سلام به رفقای شفیق خودم.

بالاخره بعد از مدتها سر و کله ی ما تو این وبلاگ پیدا شد.

از دوستانی که نگران شدن (محسن خان ، یاسین خان، شراره خانوم، یاس عزیز و ...) معذرت میخوام.

از دوستانی که فکر کردن دار فانی رو وداع گفتم (بعضی از همون بالایی ها ! )بازم معذرت میخوام!

از دوستانی که فکر کردن این وبلاگ تعطیل شده هم همینطور...

از دوستانی هم که هیچ فکری نکردن کمال تشکر رو دارم.

راستش درگیر تبلیغات و انتخابات و... و امتحانات بودم.(متوجه حس کنجکاوی شما هستم ! )

دلم براتون حسابی تنگ شده بود. اینه که مزاحم شدم.

ولی انگار.............

خدمت رسیدم ، تشریف نداشتید !

می خواین برگردم. به خدا راضی نیستم ناراحت بشید...

دیگه خود دانید.